"Έχοντας στην κατοχή μου την φυλή αυτή για πενήντα σχεδόν χρόνια θεωρώ, ότι δέν υπάρχει ανώτερη.Έχουν όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για γενική χρήση, δηλαδή μεγάλη ταχύτητα,δυνατή μύτη, αποφασιστικότητα, τρόπο έρευνας και εντοπισμό του θηράματος και χωρίς καμιά εξαίρεση, ειναι μια από τις ποιό ανθεκτικές φυλές Σέτερ , που έχω ποτέ συνάντηση.Πραγματικά μπορώ να πω με ειλικρίνεια, πως αν έχουν κάποια ανωτερότητα απέναντι στα άλλα,αυτή οφείλετε στις ιδιότητές τους: Είναι απτόητα,ανθεκτικά και δουλεύουν σκληρά."Με αυτά τα λόγια περιέγραφε ο Εντουαρτ Λαβερακ, που θεωρείται ο πατέρας του Αγγλικού Σέτερ για πολλούς, την γνώμη του για τα Αγγλικά Σετερ, τα εξαίρετα αυτά σκυλιά κυνηγιού που έχουν τον δικό τους τρόπο και το δικό τους μοναδικό στύλ στο κυνήγι.Τον χαμηλό ξυραφιστό καλπασμό τους που κινούνται κοντά στο έδαφος κατά την κίνηση,και την γατίσια προσέγγιση του θηράματος κατά την προσέγγισή του.Αυτό το μοναδικό στύλ αποτελείτε από δύο κύρια χαρακτηριστικά που δεν επιτρέπουν καμιά απόκλιση μεταξύ τους.
Τον απόλυτο παραλληλισμό των γραμμών του κρανίου και η εγγραφή του σώματος σε ενα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο κοντά στο έδαφος.
Ο Εντουαρτ Λάβερακ από το 1825 ψάχνει επίμονα να βρει τα καλύτερα Σετερ για να φτιάξη μιά ξεχωριστή και ακαταμάχητη φυλή. Πράμα το οποίο πέτυχε και το παρέδωσε στις μέρες μας.
Το 1875 όμως κινδύνεψε να χάση την γραμμή του από τις συνεχείς αιμομιξίες που έκανε. Ο φίλος του τότε ένας άλλος μεγάλος των Αγγλικών Σέτερ, ο Π.Λουέλλιν του χάρισε τρία από τα σκυλιά του που με τα εναπομείναντα κατάφερε να τα αναφέρει σε ασφαλή επίπεδα.
Το Αγγλικό Σέτερ μπορεί να ανεχτεί εξίσου το κρύο και την ζέστη.Το πυκνό τρίχωμα που έχει ανάμεσα στα δάχτυλα του επιτρέπει να κυνηγά τόσο τα πυκνά και βραχώδη εδάφη.
Πιστεύεται ότι το Αγγλικό Σέτερ προέρχεται από τα γαλλικά ή Ισπανικά Σπάνιελ.Επίσημα στην βιβλιογραφία αναφέρεται το 1892 σε έκθεση στο Παρίσι όπου συμμετείχαν τέσσερα Σετερ.
Η κίνηση του Αγγλικού Σετερ πρέπει να είναι όσο το δυνατό ποιό κοντά στο έδαφος. Η όμορφη κίνηση του προέρχεται από την αρμονία κινήσεων και όχι από την γρηγοράδα του.
Κατά τον καλπασμό το κεφάλι το φέρει ψηλά, την γραμμή της ράχης και την ουρά ακίνητα, σε μιά κίνηση αιλουροειδούς.Η φέρμα του είναι ξαπλωτή ή ημιξαπλωτή σε αντίθεση του Πόιντερ που φερμάρει πάντα όρθιο.
Το τρίχωμα του πρέπει να είναι λείο,μαλακό και γυαλιστερό.Το ύψος για το αρσενικό πρέπει να είναι 56-62εκ. Και του θηλυκού 53-56 εκ.
